Deze namiddag ben ik naar goeie gewoonte nog een paar baantjes gaan zwemmen. Het ging hard.

Soms heb je van die momenten dat je lichaam gewoon kan blijven gaan en vandaag was dat zo een moment. Keihard 45′ baantjes trekken en op het einde nog doortrekken tot een lange sprint met als resultaat verzuring in armen en benen. Dat was lang geleden.

De “habituees” die er op dat uur en dag ook meestal zijn hadden het ook wel in de mot. Je voelt ze nog een hele tijd naast jou nog aanklampen tot ze moeten lossen. Op ‘t einde kinkte B. effe “pff, zo hard vandaag jong”.

Competitiegevoel. Zalig.

Ademhalen is heel belangrijk en ‘t is dus best dat je dat op een correcte manier doet. Zeker tijdens het sporten.

Toch zie ik nog veel mensen tijdens het sporten ademhalen alsof ze in een paniekreaktie zitten. Met snelle korte hapjes.

Haal diep in via de neus en vul eerst de buik als die vol zit, dan pas de borst. Adem uit en ontlucht eerst de buik en dan de borst. Als je stil ligt dan moet je romp in een soort van golfbeweging zitten tijdens het ademen.

Probeer het eens terwijl je in bed ligt, je zal merken dat het ook heel relaxerend werkt. Trust me.

Dezelfde techniek moet je ook proberen te hanteren tijdens het sporten. Tijdens krachttraining adem je in vóór het kracht zetten,de adem inhouden tijdens het actieve deel van de inspanning (bv: gewicht duwen) en adem uit of adem in normaal ritme tijdens het terugkomen naar de basispositie.

Dat is heel “basis” en toch doen de meeste het niet.

De plooien zijn gladgestreken.

Beide partijen zijn overeengekomen om af te zien van verdere vervolging. Deze overeenkomst was tot stand gekomen na een tête à tête gesprek ten huize Ullrich.

Jan laat de klacht tegen Jef vallen en die zal op zijn beurt ook geen tegenklacht indienen, dik tegen de zin van zijn raadsheren. Het nodige papierwerk is gisteren opgesteld en vertrokken per fax/post.

Eind goed, al goed.

Het BOIC zit met een trauma na de Spelen.

Ik moet daar wel eens deftig mee lachen want de resultaten zijn toch helemaal niet verwonderlijk. Als we de laatste 4 jaar eens bekijken, hoeveel Belgen haalden er goeie scores op Europese en wereldkampioenschappen in de verschillende sportdisciplines? Weinig.

Het artikel van Hans Vandeweghe in De Morgen van Dinsdag 26 Augustus slaat de nagel op de kop.

Dat de positie van Dhr. Ancieux als Minister van sport een pure politieke privé- P.R. aangelegenheid is, dat weet iedere sport-minded Belg toch al van de eerste dag. Afschaffen die handel. Ik zou het hele artikel hier nog eens kunnen herhalen, maar ik raad het aan om het eens te lezen.

Als Belgïë er terug wil staan op topsportniveau dan zal er veel moeten veranderen. Heel veel!

“De structuren zijn er niet om zichzelf in leven te houden, maar om de atleten te dienen” - Jacques Borlée

Wonen in Gent centrum, ik kan het iedereen aanraden. Er valt altijd wel iets te beleven en je hebt niet auto-afhankelijk zoals in “den boerebuiten”.

Alles te voet doen is langs de andere kant ook enorm tijdrovend, dus is de fiets het ideale vervoersmiddel. Je moet dan eerst wel een fiets hebben. Mijn laatste fiets was een Trek. ‘k Heb die aan lange tijd gehad, maar enkele maanden terug gestolen geweest hier in ‘t centrum.

Het is dus al ruime tijd dat ik aan het uitkijken was naar een nieuwe. Een plooifiets dat zei me wel iets, maar die zaken zijn zo enorm duur voor wat het maar lijkt te zijn en ‘k beschouwde dat dus ook als een risico aankoop, in de zin van dat ik niet zeker was dat het ding wel zijn geld waard is.

Een koersfiets, dat is al bijna een decennia geleden dat ik daar nog heb op gezeten. Neen, grapje, ik heb 5 jaar terug zo nog een periode getraint om deel te nemen aan de Gentlemen wedstrijd ergens aan de kust. Dat is een wedstrijd voor één of ander goed doel. Samen met broers Robert en Patrick volledig in La Française Des Jeux wieler outfit. Dat was enorm lachen.

De keuze van de fiets ligt niet voor de hand. Het moest een beetje van een fiets zijn waarmee ik in m’n vrije tijd ook nog stevig kon gaan snorren. Een hybridefiets dus. Niet dat je er mee op ‘t water kan gaan rijden, maar die term geruiken ze tegenwoordig ook al indien je de fiets gebruikt zowel voor dagelijksgebruik en recreatief/sportief.

Het is dus de Trek FX 7.5 geworden.

Oké, geef toe, het ziet er toch uit als een blitse bak en dat is het ook. Er is natuurlijk wel een spatsbord voor bij aangekocht voor achteraan. Spreekt voor zich waarom. Naast de standaard uitrusting zijn er nog 2 uitbreidingssets te verkrijgen. Voor een bagagedrager. Het kader is voorzien met de nodige extra schroefpunten. Als 2de optie hebben we dan nog geventileerde “pimp my ride” riemschijven wat eigenlijk zo goed als “overkill” is.

Grappige is dat de 2 extra aangekochte sloten, waarmee je ook iemand de pan mee kan in slaan, eigenlijk het gewicht van de fiets zo goed als verdubbelen. Een dergelijke investering mag ook wel wat genieten van extra diefstalbescherming. Het extra gewicht sleuren we probleemloos bij.

Het eerste wat ik nu nog ga doen is er mee naar de stadsdiensten gaan om een registratienummer aan te brengen. Gelukkig is het nog een aluminium kader en geen carbon, want dat is niet mogelijk bij dat stijf materiaal, je zou het enkel maar in splinters slaan.

Als je in ‘t stad iets ziet voorbij vlammen en ‘t is op 2 wielen… search no more.. it’s me. Kans is groot dat ik een helm draag, want ook ik heb bescherming nodig. 3 gebroken helmen heb ik op m’n palmares. ‘k Was al gehandicapt of dood zonder die helm op m’n hoofd. Don’t be silly, put a helmet on… you dummy!!