Vorige week ergens werd een delegate van het Belgische leger gesignaleerd in een cafe in NY. Iemand van het personeel heeft daarover ietwat op haar blog geschreven.

Mensen doen in hun vrije tijd wat ze willen en dat behoort inderdaad tot de privé sfeer. Natuurlijk, als je daar met een hele delegatie aanwezig bent dan heb ik één vraag: werd de rekening dan betaald door de Belgische of Amerikaanse staat? Zo ja, dan kan men toch discussieren of het feit of dat “teambuilding” bezoekje al dan niet als een officieël geplande activiteit was binnen de functie van Minister van Defensie. Niet?

Als U natuurlijk met spierballen begint te rollen en aan de juridsiche dienst van Defensie dan nog de opdracht geeft om te onderzoeken of hiertegen maatregelen kan genomen worden dan val alles toch werkelijk onder de hoedanigheid van de werksfeer. Juist toch?

Van welke persoon, met zo een hoog profiel en in dienst, zou men het kunnen apprecieren dat men zich daar een beetje als aap staat belachelijk te maken. Ik vind het dus een goeie zaak dat Nathalie daar haar verhaal online heeft geplaatst.

Het beste moet nog komen. In een artikel van GVA stond

De raadgever van De Crem zou vervolgens gezegd hebben dat de Belgische delegatie eigenlijk op plezierreisje naar New York was gegaan, “want de VN zit in Genève samen en in Brussel is het zo stil”.

Sinds wanneer kan dat? En dan nog in crisistijd?

Wat leren we hieruit? Hang nooit de aap uit in het openbaar en ben jij diegene die dat ziet en daar iets wil over bloggen, zorg er dan voor dat je een telefoon bij de hand hebt die ook filmpjes kan maken. Altijd handig U snapt ondertussen waarom.

In het Parlement veegde P. De Crem alles van tafel als een low-life roddel, maar iemand met gezond boereverstand weet dat de waarheid wel ergens in het midden zal liggen.

Kenissen Mijn dierbare vrienden Tom en Joost hebben en eigen fotoblog uit. Think music, party, fun, trash-fashion victims, glamour,…

You get the point.

Ga hier dan maar eens kijken. Zotte dingen.