Mish Mash, voor wie het niet kent, is een radioprogramma de vrijdag avond op Studio Brussel. Jarenlang was ik daar enorme fan van. Bonking beats om het party weekend te starten. Meer moest dat niet zijn. Luc Janssen maakte met zijn eigewijze stijl radio met ballen en fuckme-botjes.
Maar toen kreeg Luc andere plannen en verdween die uit Mish Mash. Ik dacht meteen “Big shoes to fill”. Geef toe, een ancien en icoon zoals de Luc, daar moet ge toch al wat in huis hebben om die te evenaren.
De keuze was gevallen op Gunther Desamblanx en het werd al snel duidelijk dat deze slecht een mager afkooksel was van zijn voorhanger. Mish Mash bleef bestaan, maar de naam was na enkele weken zijn prestige verloren, althans bij mij toch.
Nu luister ik daar heel toevallig af en toe nog eens naar, als ik in de wagen zit en de radio staat op. Maar enkel dan. Er is toch niks irritanter dan een uil die constant andere mensen zit belachelijk te maken en nauwelijks nog plaats maakt voor waar het programma zou moeten over gaan : beats. *tuut*tuut*blip*blip*BONKERS*!!
Neen, urenlang gezever over Ignacé Crombé, Mike Verstrarten, Mimi en andere “easy targets”. Het had al lang niks meer met kwalitatieve radio te maken. Ik ben er zeker van dat als men de statistieken van verkeersagressie in kaart zou brengen dat ze pieken bij StuBru luisteraars tijdens de zenduren van Mish Mash.
Enkele weken terug werd het programma ingekort van 2h (tussen 19.00 en 21.00) naar 1h. Praise the lord! Er werd plaats gemaakt voor het betere radiowerk. Top of the bill was er deze week geen Gunter Desamblanx die de ether onveilig maakte en hebben we dus nog eens een uur kunnen genieten zonder dat er sprake was van Ignacé, het schaamhaar van Jasper Eerkens, kunstpenissen, Veronique de Cock, Mariette Wally, …. you get the point.
Sinds kort is er ook een Facebook groep om Mish Mash terug op te schroeven van 1h naar 2h zendtijd. Ik vind dat dat kan, maar op één voorwaarde : Exit Gunther Desamblanx.
Ondertussen maak ik wat cd’s aan om, als ik toevallig op dat uur nog eens in de wagen zit, toch nog een beter alternatief heb en denk ik met heimwee terug aan “den goeie ouwen tijd” met Luc Janssen.
