De plooien zijn gladgestreken.

Beide partijen zijn overeengekomen om af te zien van verdere vervolging. Deze overeenkomst was tot stand gekomen na een tête à tête gesprek ten huize Ullrich.

Jan laat de klacht tegen Jef vallen en die zal op zijn beurt ook geen tegenklacht indienen, dik tegen de zin van zijn raadsheren. Het nodige papierwerk is gisteren opgesteld en vertrokken per fax/post.

Eind goed, al goed.

Op 31 juli 1993 sliep ik nog op éénzelfde kamer als m’n tweelingsbroer. We lagen beiden ’s ochtensvroeg in bed te slapen toen ons moeder de kamer kwam binnengevlogen.

“Ge kunt nooit geloven wat er gebeurd is!”, zei ze met verheven stem.

“Ja, de koning is gestorven” antwoordden we beiden met gesloten ogen en in koor, helemaal niet beseffende hoe gelijk we hadden.

Grappig en raar maar waar.

Dat verklaarde Frederik Verhulst, eigenaar van Eat at cafe althans in een artikel van Het Nieuwsblad op 30/6/2008.

“De buurt wordt stilaan onleefbaar van het vandalisme, je voelt de criminele spanningen stijgen”

Zo kopte het in de inleiding en gelijk heeft die. Zelf woon ik hier nu al 3,5 jaar in de Pelikaanstraat, een zijstraat van de Belgradostraat waar ook een tiental vitrines te vinden zijn. Bij de aankoop verklaarde de makelaar ook dat de hoerenbuurt er wel zou verdwijnen. Mooite verkoopspraatjes waren dat.

Vooral de medebewoners in de blok die langs de kant van de Belgradostraat wonen hebben steenvast klagen. Tot een stuk in de nacht rijden de wagens in het weekend, met vensters open terwijl de stereoinstallatie luidop staat, door de straat. Het zal je ook niet verwonderen dat men met oordopjes probeert te slapen.

Maar geluidsoverlast is niet het enige. Stad Gent was zo “vriendelijk” genoeg om een openbaar toilet te plaatsen net aan de garagepoort die toegang heeft tot de binnenkoer. Iedere ochtend en heel het weekend door stinkt het daar dus naar de urine. Heel leuk is dat.

Ze zijn oorspronkelijk voorzien om het wildplassen te voorkomen, maar die toiletten zitten al vroeg in de avond verstopt door al het vuil dat ze er in gooien waardoor de wildplassers steeds de inkomshallen van de appartementsblokken terug vinden.

Laten we dan maar zwijgen over het enorme onveiligheidsgevoel. Weet je, en nu ben ik niet aan het zeveren, enkele vriendinnen van me blijven een paar straten verder waar ik ze dan tegemoet wandel omdat ze al enkele malen lastig gevallen zijn door de hoerelopers. Leuk is dat niet. Als man heb je daar niet zo last van, maar zo 2 bella dona’s kunnen wel altijd de nodige ongewenste aandacht verwachten. En om dan nog te zeggen dat het in de Belgradostraat nog rustig aan toe gaat.

Minimaliseren van het probleem

Dat is het algemene gevoel dat ik toch krijg bij de verschillende reakties van de Meprosch-cel van de lokale politie. Zelf had ik ooit eens een resem aan klachten per brief overgemaakt en het antwoord was nogal tutoyerend en minimaliserend.

Dat is in het artikel ook nog eens bewezen. Roger Vanhyfte verklaarde het volgende op een resem problemen:

‘In een buurt met veel bordelen zal je altijd een zekere vorm van overlast hebben. Maar ik vraag me af waarom de uitbater van het Eat@Café geen melding aan de politie heeft gemaakt van het incident met de pooier. Wie zegt trouwens dat er een link is tussen de ingegooide ruiten en de rosse buurt?’

Wie is hier nu het slachtoffer begin ik me dan af te vragen? Je maakt melding van problemen en je wordt zelf al in twijfel gebracht. En waar ik volledig van achterover val is dat Dhr. Roger Vanhyfte niet ontkent dat er pooiers actief zijn in die buurt. De laatste keer dat ik de Belgische wet hieromtrend nog heb gelezen was pooierschap verboden aangezien dat een vorm van mensenhandel is. En terecht!!

Vraag me soms af of dat geen onmeetbaar probleem is. Pooiers die zich voordoen als “vriendje” van het hoertje. 

Geen uitbreiding van de hoerenbuurt? Laat me lachen

‘Het klopt wel dat in de Schepenvijverstraat de cabarets vervangen zijn door vitrineprostitutie en dat er een bouwaanvraag loopt voor nog een nieuwe nachtbar. Maar de uitbreidingsmogelijkheden voor nachtbars blijven beperkt tot die straat en de Pieter Vanderdoncktdoorgang’

Dat verklaarde althans Nico Bossaert van de Meprosch cel. Ik zou voorstellen dat Dhr. Bossaert eens een wandelingetje maakt in de Abeelstraat, ‘t verlengde van het glazen straatje tussen de Keizer Karelstraat en  Brabantdam.

Er zijn daar verbouwingen aan de gang bij de huisnummers 11,13,15,17 en op de oorspronkelijke vergunningsaanvraag, allez dat gele aanplakposter die de aard van de verbouwing en bestemming moet verduidelijken, stond er ook iets in de trend van bar, brasserie. Maar dat wordt het dus duidelijk niet. Toch wel raar dat men daar niet van op de hoogte is. Dus, tenzij ik me vergis, komt er daar 4 huizen aan vitrines bij tussen de gebouwen van het Freinetatheneum De Wingerd. Mooie plek om naar school te gaan. *sarcasm*

Alles wijst er op dat Stad Gent de zaak niet onder controle heeft of er helemaal niet tegenop ziet dat de uitbreidingen er komen. Mijn vragen zijn dan ook vanzelfsprekend: wat wint Stad Gent er aan dat ze dit zo laten gebeuren? Wie is er nu belangrijker, de mensen die er jarenlang wonen of de hoertjes die na half jaartje of zo vervangen worden door vers vlees? Het wordt tijd dat Stad Gent van zich laat horen mbt de hoerenbuurt.

Het wordt tijd voor een buurt actiecomité!

Maatschappelijk en politiek probleem

Er zijn problemen, maar ik vrees dat zolang men individueel klacht indient bij de politie dat er helemaal niks zal aan veranderen. Wat kan de politie trouwens doen? Ze werken binnen de kader van de wet (alhoewel ik door het niet ontkennen van de pooier activiteit me toch begin af te vragen of ze niet een oogje dichtknijpen) en blijkbaar gebeurt alles binnen een wettelijk kader. Of toch niet?

Het wordt tijd dat Zone 01 van Gent de krachten bundelt en als 1 front naar ‘t Stad trekt om hun stem hoorbaar te maken. Ik hoop dat ik zo stoutmoedig mag zijn om te zeggen dat we als buurtbewoners recht hebben op een duidelijke visie op het beleid mbt deze situatie en eventuele bijsturing waar het moet.

We maken er werk van want er gaat anders nooit iets aan de zaak veranderen.

Later volgt ongetwijfelt meer. Ik zou alvast zeggen; “spread the word”.

Wonen in Gent centrum, ik kan het iedereen aanraden. Er valt altijd wel iets te beleven en je hebt niet auto-afhankelijk zoals in “den boerebuiten”.

Alles te voet doen is langs de andere kant ook enorm tijdrovend, dus is de fiets het ideale vervoersmiddel. Je moet dan eerst wel een fiets hebben. Mijn laatste fiets was een Trek. ‘k Heb die aan lange tijd gehad, maar enkele maanden terug gestolen geweest hier in ‘t centrum.

Het is dus al ruime tijd dat ik aan het uitkijken was naar een nieuwe. Een plooifiets dat zei me wel iets, maar die zaken zijn zo enorm duur voor wat het maar lijkt te zijn en ‘k beschouwde dat dus ook als een risico aankoop, in de zin van dat ik niet zeker was dat het ding wel zijn geld waard is.

Een koersfiets, dat is al bijna een decennia geleden dat ik daar nog heb op gezeten. Neen, grapje, ik heb 5 jaar terug zo nog een periode getraint om deel te nemen aan de Gentlemen wedstrijd ergens aan de kust. Dat is een wedstrijd voor één of ander goed doel. Samen met broers Robert en Patrick volledig in La Française Des Jeux wieler outfit. Dat was enorm lachen.

De keuze van de fiets ligt niet voor de hand. Het moest een beetje van een fiets zijn waarmee ik in m’n vrije tijd ook nog stevig kon gaan snorren. Een hybridefiets dus. Niet dat je er mee op ‘t water kan gaan rijden, maar die term geruiken ze tegenwoordig ook al indien je de fiets gebruikt zowel voor dagelijksgebruik en recreatief/sportief.

Het is dus de Trek FX 7.5 geworden.

Oké, geef toe, het ziet er toch uit als een blitse bak en dat is het ook. Er is natuurlijk wel een spatsbord voor bij aangekocht voor achteraan. Spreekt voor zich waarom. Naast de standaard uitrusting zijn er nog 2 uitbreidingssets te verkrijgen. Voor een bagagedrager. Het kader is voorzien met de nodige extra schroefpunten. Als 2de optie hebben we dan nog geventileerde “pimp my ride” riemschijven wat eigenlijk zo goed als “overkill” is.

Grappige is dat de 2 extra aangekochte sloten, waarmee je ook iemand de pan mee kan in slaan, eigenlijk het gewicht van de fiets zo goed als verdubbelen. Een dergelijke investering mag ook wel wat genieten van extra diefstalbescherming. Het extra gewicht sleuren we probleemloos bij.

Het eerste wat ik nu nog ga doen is er mee naar de stadsdiensten gaan om een registratienummer aan te brengen. Gelukkig is het nog een aluminium kader en geen carbon, want dat is niet mogelijk bij dat stijf materiaal, je zou het enkel maar in splinters slaan.

Als je in ‘t stad iets ziet voorbij vlammen en ‘t is op 2 wielen… search no more.. it’s me. Kans is groot dat ik een helm draag, want ook ik heb bescherming nodig. 3 gebroken helmen heb ik op m’n palmares. ‘k Was al gehandicapt of dood zonder die helm op m’n hoofd. Don’t be silly, put a helmet on… you dummy!!

Wanneer een product enkel te verkrijgen is via “bestelling” dan kan je dat niet aan het winkelmandje toevoegen maar dan staat er een knop. “Enkel op bestelling hier” wat gewoonweg je e-mail programma (Outlook) de opdracht geeft om een lege e-mail te starten naar commande@be.fnac.com.

Dat is gewoonweg lomp en ongebruiksvriendelijk. Wat verwachten ze nu dat ik daar allemaal in die e-mail zet? Proza?

Eergisteren een dergelijke e-mail verstuurt. U ontvangt geen ontvangstbevestiging en heb natuurlijk nog helemaal geen antwoord terug gehad, wat natuurlijk wel spijtig, maar ook wel te verwachten was. Klantvriendelijkheid is blijkbaar niet hun sterkste kant.

Laten we dan maar zwijgen van de hele resem niet vertaalde labels. Blijkbaar is de site oorspronkelijk in het Spaans opgezet.

Trouwens, het al de 3de keer dat ik daar opnieuw een account moet aanmaken omdat m’n vorige “verdwenen” waren. Ow boy… is die site eigenlijk voor Fnac zelf nog werkbaar en rendabel, vraag ik me dan af.

Proberen we dan eens het telefoonnummer van Fnac Contact Center? 707/20.36.22 .

*Dit nummer is niet toegekend*

Er zal me niks anders opzitten dan naar de winkel te stappen.