Afgelopen weekend was het Europees Kampioenschap baanrennen in het wielercentrum Eddy Merckx aan de Blaarmeersen in Gent. Als ex-baanrenner zijn dergelijke bezoekjes aan cometitiewedstrijden pure nostalgie.

Maar deze keer ging ik ook half als fotograaf.

Er is niks zo moeilijk dan baanrenners fotograferen. Ze flitsen voorbij, de belichting is pover, er is strooilicht van allerlei LED panelen en als dat nog niet genoeg was is er redelijk wat kledij en hardware met reflectief materiaal waardoor gebruik van de flits nu ook niet zonder gevaren was.

Natuurlijk kon ik hard de flits opzetten, 1/250 en de trekker maar overhalen, maar dan zorg je er zelf voor dat je geen gevoel van snelheid meer hebt in de foto’s. Een haarscherp beeld van het onderwerp en de achtergrond in beweging zorgen voor gevoel van snelheid. In ieder geval, gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het was dan ook testen van allerlei manuele instellingen.

“I have it my best shot”, alhoewel ik vond dat het nog beter kon, veel beter.

En de renners, die hebben dat goed gedaan.

“De container begon te slingeren terwijl de hijskraan hem op het schip hees. Het leek alsof hij door de lucht dobberde en het mechanisme waarmee de container aan de hijskraan vastzat de beweging niet in bedwang kon houden. De slecht gesloten laadkleppen schoten plotseling ope en met tientallen tegelijk kwamen er lichamen uit de lucht gevallen. Het waren net etalagepoppen, maar op de grond barsten de hoofden uit elkaar alsof het echte schedels waren. En dat waren ze ook.

…..

Hij had de container nog niet op de grond gezet of een stuk of 10 mensen , die uit het niks waren opgedoemd, hadden de lichamen weer in de container teruggedaan en met een brandslang de achtergebleven resten weggespoten.Zo ging dat”

Dit is een extract uit de eerste pagina van “Gomorra” door Roberto Saviano, die als onderzoeksjournalist onderdook in het leven van de Italiaanse mafia.  Dit boek heeft er toe geleid dat dat hij door de gomorra gezocht wordt en ondergedoken moet leven.

Maar nu dat ik bekomen ben van de eerste paar pagina’s, ga ik terug wat verder lezen.

Daar bestaat bij mij geen twijfel over. Een longembolie wordt meestal veroorzaakt doordat in grote aders in het bovenbeen of in het bekken trombose ontstaat. De stolsels kunnen losschieten en dan via het hart de longen bereiken.

Uit een Frans onderzoek blijkt dat de kans op een embolie 150-maal hoger is bij vluchten verder dan 5.000 km of langer dan 6 uur. Het ‘economy class syndrome’ werd lange tijd geassocieerd met een lange vliegreis en zou toe te schrijven zijn aan het langdurig stil zitten en het gebrek aan ruimte in economy class.

Een Franse groep onderzocht de 135,3 miljoen passagiers die de laatste 7 jaar zijn geland op de luchthaven Charles de Gaulle. 56 passagiers kregen op het einde van de vlucht of onmiddellijk daarna een ernstige longembolie, dus 8 gevallen per jaar. Het risico stijgt evenredig met de afstand en is 480-maal hoger bij vluchten verder dan 10.000 km, dus 4,8 gevallen per miljoen aankomsten.

Ja, ik weet het, procentueel is de kans laag dat je dit hebt, maar toch.

Daarmee wil ik even alle speculaties over eventueel druggebruik en andere van de baan ruimen.

Spijtig, heel spijtig.

In bladerdeeg gerolde kip gevuld met assortiment paddestoelen samen met een sausje van witte wijn, room en grove mosterd.

En ja, ‘t was lekker.