Als ik ga gaan fieten dan draag ik daar ook een wielerpak bij aan. Eentje van La Française Des Jeux, for obvious reasons, en een blauwe helm.

Een rode neus onbreekt er aan om er als een echte clown uit te zien, zo kleurrijk en opvallend. Daarboven ben ik één van de voorbeeldigste weggebruikers dat je maar kan inbeelden. Ik volg de regels à la lettre.

Maar blijkbaar is dat niet genoeg. Het aantal keren dat ik zwaar in de remmen moet gaan omdat automobilisten en andere motor aangedreven voertuigen me niet opmerken was vandaag gewoon halucinant.

En is dat dan omdat ik hun weg kruis op de openbare weg? Neen, zij kruisen mijn pad op het fietspad. Omdat ze de baan willen inslaan, de parking op- of afrijden en vandaag, top of the bill, om het tankstation op te rijden. En had die mij gezien, neen, helemaal niet. Zo’n breed fietspad en niks van obstakels dat zou verhinderen dat die me niet kon zien en toch dwingt die me keihard in de remmen te gaan. Op zo momenten heb ik soms gewoon zin om er op in te knallen.

Als u op een fietspad in Laarne, ergens langs een tankstation op een gewestweg, fietsremsporen ziet staan, het zijn de mijne.

In Brussel zijn er leuke feestjes, heel leuke feestjes. Eén daarvan is Los Niños met een mixed publiek.

Zo heel af en toe hebben ze ook een “vrouwelijke” versie met de naam Las Niñas. Afgelopen zaterdag was er zo een feestje. Ikzelf was er niet, maar als de beelden zie heb ik de indruk dat ik iets gemist heb.

Een live porn act on stage. De dames van Queer X Show verwenden de gasten op een showke van ongeveer 45 minuten.

Om één van de aanwezigen te citeren. “Ik heb genoeg kut gezien voor heel m’n leven”.  Iets voor echte mannen dus.

Linkdump

• Las Niñas
• Los Niños

“Read the manual”. Je zou denken dat je dat voor een batterypack eigenlijk helemaal niet zou moeten doen. ‘k Heb dat voor de MB-D10 pack dan ook niet gedaan.

Daar staat, naar het schijnt, in te lezen dat je het niet te hard mag aanschroeven omdat je het risico loopt slecht contact te krijgen.

Vorige week had ik enkele foto’s genomen op ‘t werk. Beide batterijen waren opgeladen (in body, en in battypack) en de volgende ochtend kwam m’n toestel niet meer aan. Ik dacht dus dat het toestel defect was. Niet dus. Beide batterijen waren gewoon plat. ‘k Had het toestel ook niet laten aanstaan toen ik het wegborg.

Blijkbaar zorgt dat ’slechte contact’, indien je de battypack te hard aanschroeft, ook voor een snelle ontlading van de batterijen. ‘k Had het voor de beeldopnames inderdaad net wel wat hard aangespannen terug.

‘k Stond daar in Brussel bij Procirep, de enige hersteldienst voor Nikon in België, ook wel wat verstomd te kijken toen ze de batterij eventjes hadden opgeladen en het toestel bleek dan perfect te werken.

Ah ja, beter dat dan een werkelijk defect. Lessons of life.

Enkele weken terug was ik een weekendje in Amsterdam. Met de wagen als vervoermiddel denk je meteen “waar moet ik die wagen nu kwijt?”. Amsterdam staat gekend voor zijn tekort aan parkeerplaatsen en als je al eens een garage binnen rijdt dan betaal je je meestal blauw voor enkele uren.

“Veilig rijgedrag begint nog voor je de auto instapt”, dat zei m’n rijinstructuur altijd en als brave student is dat bericht goed blijven hangen. Online op zoek gaan naar een goedkope parkeerplaats was dus de opdracht en die was snel gevonden.

Amsterdam hanteert de Park and Ride (P+R) formule op een aantal ruime parkeerplaatsen net buiten het centrum die telkens gemakkelijk bereikbaar zijn met het openbaar vervoer. Handig.

Voor een luttele €6 per dag sta je gedurende maximum 4 dagen zorgloos in een bewaakte garage geparkeerd en je krijgt er nog een ticket bij die je een gratis heen&terug rit bezorgt naar en van het stadscentrum. A bargain!

M’n Nikon D300 heeft even geen zin meer om te werken. Donderdag had ik er nog enkele foto’s mee genomen op ‘t werk in verband met de prijsuitreiking van de wedstrijd voor het 5 jarig bestaan van Marlon en de dag erna gaf het ding geen kick meer. Zet de schakelaar op “On”…. niks. Batterijen zijn opgeladen. Hmmm… ik kreeg al meteen een mottig gevoel.

Goede timing heeft dat ding wel niet. Eigenlijk heeft een defect aan een toestel nooit een goede timing, maar zo net aan het begin van m’n 2 weken vakantie vind ik dat wel een beetje balen. Maandag spring ik er dus mee in de wagen richting Procirep Belux. Dat is de enige officiële hersteldienst van Nikon in België. Voor herstellingen aan een Nikon ga ik nooit langs het verkooppunt, maar steeds rechtstreeks bij de hersteldienst. Je kan daar als particulier ook bij tercht. Zorg er gewoon voor dat je je aankoop/garantiebewijs bij de hand hebt.

Je verliest dan geen tijd aan het transport en verhandeling tussen verkooppunt en hersteller want dat kan soms gemakkelijk al eens 4 à 5 dagen schelen.

Hopelijk duurt de herstelling niet te lang.