Vorig jaar verklaarde m’n vader dat Jan Ullrich wel degelijk systematisch epo gebruikte ten tijde van Telekom. Diezelfde Jan had toen een process aangespannen wegens laster en eerroof. Het geldbedrag dat die vroeg was niet bepaald kleingeld.

Al enige tijd terug bevestigde Jan uiteindelijk zelf de feiten. Daarop kreeg mijn vader dan ook het advies om in de tegenaanval te gaan en financiële schadevergoeding te eisen omdat die Jef dan eigenlijk als leugenaar bestempelde.

Je moet ons gezin een beetje kennen om te weten dat wij vaste morele waarden en principes hebben. Gerechtigheid is daar één van en dergelijke procedures uit geldwinning die hebben eigenlijk niks meer met gerechtigheid te maken.

Ah ja, kijk. Als we iedere renner moeten gaan aanklagen omdat die Jef D’hont eerst bestempelde als leugenaar en daarna toch een schuldbekentenis gaf, dan had m’n pa nu een fulltime job. Bijna alle renners, van het Team Telekom van toen, hebben er aan toegegeven, dus schiet er nog enkel de manager over. Je zou een beetje naief moeten zijn om te geloven dat die kerel al die jaren van niks op de hoogte was. Maar niet getreurd, de bewijzen en verklaringen stappelen op.

Ergens eind november of eind december, volgt dan nog het process, voor de Gentse Rechtbank, die Godefroot met dezelfde motivatie als Jan Ulrich, tegen mijn vader had aangespannen. Wie de halve Team Telekom ploeg, waar mijn vader mee samenwerkte destijds, in het Gentse eens wil zien die kunnen het nieuwe gerechtsgebouw bezoeken op die bepaalde datum. Het zal een beetje wringen worden tussen de nationale en internationale pers, maar ‘t wordt best wel nog een leuk geanimeerd gebeuren.