De komende Olympsiche zomerspelen, hebben in mijn inziens toch, al veel van hun prestige verloren.

Dat China het niet nauw neemt met mensenrechten is niet bepaald nieuw. Wat wel nieuw is is dat een organisatie, waarvan ik toch dacht dat ze symbool stond voor vrede en verdraagzaamheid, een dikke oog toeknijpt voor wat er allemaal aan het gebeuren is in het organiserende land.

In De Morgen stond er een reportage van IOC voorzitter Jacques Rogge die op hete kolen zit. Ik versta wel dat het heel vervelend is maar ‘k vind niet dat je daar zo belachelijk rond de pot moet beginnen draaien. Als je dan te horen krijgt dat Reporters Zonder Grenzen een interne nota in handen krijgt waar Jacques de gebeurtenissen in  Tibet minimailiseert dan verliest die kerel en heel de organisatie toch gewoon alle geloofwaardigheid.

De Olympisch vlam was in London vandaag. De beelden al eens gezien? Een waar eskadron van politiemensen en Chinezen rond de drager van de Olympische vlam. Etterlijke keren probeerden ze de vlam te doven. Dat zegt genoeg.

Neen, de Olympische Zomerspelen, ik zal ze niet volgen. Dat zal dan alvast mijn stil protest zijn.

Wat ik zo verschrikkelijk belachelijk vind aan de hele situatie is dat je zo altijd hetzelfde hoort “Je mag politiek en sport niet mengen.. De Spelen moeten doorgaan”. Maar het is wel de Chinese politiek die de Spelen gebruikt om propagande te voeren. Het is misschien een beetje van een stoute statement, maar ben ik er ver naast door te zeggen dat het IOC een heel verkeerd signaal stuurt door China niet op de vingers te tikken? Het is immers een organisatie met veel Westerse normen en waarden en door laks op te treden geeft men precies de indruk dat de Westerse samenleving er niet zo veel probleem mee heeft.

Gelukkig komt er toch al ietwat meer gebeten signaal van de politici. Dat het gesprek tussen Jacques Rogge en De Gucht van Buitenlandse zaken achter gesloten deuren plaats vond zal wel zijn redenen gehad hebben.

Er hangt al zo veel bloed aan die spelen dat het voor mij al lang niet meer hoeft. Dat ze daar in datzelfde land in 2010 nog eens de eerste Olympische Spelen voor de Jeugd willen organiseren vind ik echter, na de hele situatie nu, ook echt wel niet kunnen.

Dit is zeker niet het laatste woord over heel het olympische gebeuren. Niet dat er nog veel “olympisch” aan is.