De Noxx, een discotheek in het Antwerpse die in een mum van tijd een redelijk naam verwierf. Sinds de opening van die keet ben ik er eigenlijk nog nooit naar toe geweest. Aangezien er gisteren een feestje was die een kennis van me hielp organiseren ben ik wel eens gaan kijken. Guestlists, you got to love them.

Ik wist wel dat het ergens in de buurt van het bioscoopcomplex Metropolis te vinden was, maar niet echt precies waar. Gelukkig hebben we het internet. Effe Googlen en je hebt ook meteen de site van de keet gevonden. Mooie site, maar het duurde wel effe voor ik door had hoe de navigatie in elkaar zat. Het essensiele ontbrak er natuurlijk aan : een routemap. Neen, erger, het adres is zelfs nergens op de site te vinden. Gelukkig hebben we Google en ‘t heeft niet lang geduurt voor ik, via andere sites,  precies wist waar ik moest zijn.

De eerste indrukken zeggen het meestal altijd en laten we eerlijk zijn : ‘t is gene vetten. Meerdere personen hebben de vergelijking gemaakt met de Zillion destijds, maar ‘k vraag me nu toch wel sterk af of ze ooit de Zillion zijn binnen gestapt. Ja, de Zillion, daar hebben ze me vaak gezien, maar toen die portiers oorlog uitbrak en die kerels hun frustraties op het publiek binnen begonnen af te reageren was de lol er wel af.

De Noxx is niks meer dan een grote garage met een klank en licht installatie en dat laatste is niet veel soeps. De DJ sets die daar gedraait werden waren dat nog veel minder. Wat zeg ik nu? “DJ sets”? Ieder opeenvolgend nummer was van een andere stijl en de pogingen om de beat op elkaar te synchroniseren mislukte keer op keer waardoor je eigenlijk eerder naar een kakafonie van klanken zat te luisteren.

U kan het al raden, het was niet bepaald mijn vertrouwde uitgaansbiotoop. Een klinisch koele omgeving met een ondermaats lichtspel en barslechte DJ’s. Op 2 dansers na was het ook al gene vetten. Nu ja, eigenlijk wel vet, maar op de verkeerde manier. ‘k Heb nooit begrepen dat iemand zichzelf danser kan beschouwen als ge der uit ziet als een gebruinde kwal op 2 benen.

Het enige lichtpunt van de avond was de gratis champagne dat ik regelmatig in m’n handen kreeg toegestopt. Dank je Sander ^^ Het is altijd leuk om 2 jaar na elkaar te kunnen drinken op de kosten van de Belgische internet/community mafia die de naam Alexander Dresen draagt. Kan er iemand mij uitleggen hoe die kerel zo faillisement na faillisement gewoon zijn gang kan blijven doen? Want ik begrijp het echt niet meer.

Ze krijgen me er echter geen tweede keer naar de Noxx. Nope. Het is nu eenmaal een plek waar m’n enkel danst op de podia en de rest staat gewoon te hapen. Een beetje van een onafgewerkt “ma tu vu?” kot dus. Had er een label bestaan voor kwalitatieve discotheken, de Noxx ontving geen enkele ster.

Geef mij maar Cafe d’Anvers of de Make-Up of iets in die trend.