Natuurlijk  vanwege mezelf de beste wensen voor 2008. Eigenlijk hoef ik dat helemaal niet te posten maar der was toch precies wel een lichte verplichting om daar toch een kleine post over te maken.

Er is, voor mij persoonlijk dan toch, geen enkel jaar zo snel voorbij gegaan als 2007. Maar wel een leuk jaar vol positieve impulsen en 2008 zet ik aan vol enthousiamse en spirit.

Enthousiasme en spirit was er wel even niet op nieuwjaarsmorgen omstreeks 00.30. Ik was toen net vertrokken naar Antwerpen om daar verder te feesten met vrienden. Onderweg nog gestopt om naar het vuurwerk te kijken. Op het viaduct van Gentbrugge had je een mooi zicht over de vele vuurwerken in de verschillende wijken. Genieten van de kleine dingen des leven, ik kan dat als geen ander.

Vuurwerken hebben er op die E17 bijna voor gezorgd dat den dezen onprettig had kennis gemaakt met een zwart paard op een onverlicht stuk autosnelweg. Milimeters heeft het gescheelt zeg ik u. Zo even uitzwenken aan een aanzienlijke snelheid dat voelt heel vies aan, vooral omdat de wagen toch even niet de richting begon uit te gaan waar ik het precies wou. Gelukkig begon die niet helemaal te slingeren.

Die net achter mij hadden dat geluk niet. Wat een knal was dat zeg. Vol gas in achteruit en ter hulp geschoten. Het opengereten en dampende paard lag verspreidt over heel het wegdek waar aangestormde wagens nog eens tegen bleven opbotsen omdat ze de stukken niet op tijd zagen liggen.  Soit. “Beste wensen en veel geluk in 2008″ heeft plots toch een heel andere betekenis gekregen, vooral dat “veel geluk” dan.

Toch zette dat niet echt een domper op de feestvreugde achteraf. Je doet wat je kan om de mensen te helpen en éénmaal de hulpdiensten ter plaatse zijn dan sta je eigenlijk maar in de weg. In A’pen toegekomen deden lachende vrienden en veel plezier het voorval al snel vergeten.

C’est la vie.