PRIJSLOOS PROGRAMMA !!

haha. Man man, wat is dat zeg?

Dat Gents accent is toch zo smakelijk om naar te luisteren. Een Gentse mama in A’pen achter laten, dat staat garantie voor precies vuurwerk.

Het is moeilijk om hierop nog verrast te reageren indien al weken een “gerucht” de ronde doet dat Dhr. Boonen positief zou bevonden zijn voor een harddrugs tijdens een onaangekondigde controle buiten competitie.

Grappig commentaar van Dhr. Lefevre : “Lefevere zelf en de ploeg distantiëren zich van het onderzoek”

They know shit has hit the fan. Big time!

Het pakket is nog altijd niet terecht.

• De persoon waarbij het is afgeleverd antwoord niet op de berichten die nagelaten worden door de pakjesdienst.
• Ik mag zelf geen klachtprocedure starten bij die pakjesdienst.
• De winkel waar ik de bestelling heb geplaatst wil me maar terugbetalen als ze de goederen hebben gerecupereerd.

Ik voel nattigheid.

Chronische pijnen. “It’s like hell on earth”.

Dat klinkt misschien wat als een overdreven statement, maar iemand die er mee zit weet dat dat soms enorm kan tegen steken.

Sinds m’n 25ste heb ik last van chronische pijnen in de linker lies, heup en rugstreek.  Allerlei onderzoeken tonen geen probelemen aan met het botstructuur, buiten een beenlengteverschil van 1,3 cm links langer den rechts. Dat is niet mals.

Een gekantelde heup, ontstoken spieren, helse pijn, bij momenten lichte koorts, nachten van 4 tot 5 uur slaap, gaan slapen met pijn en opstaan met pijn. Als er de laatste jaren toch een constante was in mijn leven : pijn. Ik heb er mee leren leven.

“euh?” Hoor ik nu de meeste al denken. “Zijde gij zot?”

Ja, eigenlijk ben ik dat wel. Dat ik het zo ver heb laten komen. Een veel te hoge pijngrens is volgens mij de reden waarom ik er tot nu toe ook zo weinig aandacht aan gaf. Echter lukt het me niet echt meer om die pijn nog om te buigen.  

“En pijnstillers”? Ah, dat is helemaal niet aan mij besteed. Er is één plek waar ik eigenlijk niks van pijn voel en dat is in het zwembad. Van het moment dat de aantrekkingskracht minder invloed op me heeft lukt alles al veel beter. Sporten (zwemmen) is dan ook bijna helemaal geen probleem. Pijnstillers zijn ook een sluimerend gevaar voor grotere kwetsuren. Ik ken mezelf, voel ik effe geen pijn dan zou ik waarschijnlijk te bewegelijk gaan doen en de zaak alleen maar nog erger maken.

Een klaagbeest ben ik niet en over van die kwaalkes, daar heb ik het niet graag over want het komt over als enorm gezaag. Maar de laatste 2 maanden is het nogal wat erger geworden en het beïnvloed sterk mijn dagelijkse leven.

Afgelopen weekend heb ik er me op betrapt dat ik eigenlijk het appartement helemaal niet ben uit geweest gewoon omdat de pijn zo hevig was dat de motivatie om me te verplaatsen helemaal gaan vliegen was. Die enkele personen die zich af zaten te vragen waarom ik al enkele weken niet meer uit ga; you have your anwser. En op ‘t werk is het tegenwoordig soms nogal moelijk concentreren. Dik vervelend.

De soms wat hardere massages van vader en broers verlichten wel de pijn, wat toch een duidelijke indicatie is op een spierprobleem. De spiergroepen in die pijnlijke zone staan soms ook verschrikkelijk hard en ze staan er allemaal dan eens goed op te vloeken als ze het niet meteen weg gemasseert krijgen. Hop, de elleboog of vuist er tegen en hard doorgaan. ‘t Zal ook niemand verwonderen dat ik soms met tranen op de massagetafel lig. Het doel heiligt de middelen en ik kan je garanderen dat het zijn doel niet mist, ook al is het maar tijdelijk.

Daarmee dat ik besloten heb om tijd, energie en geld te investeren in onderzoek en therapie. Niet dat het de eerste keer was dat ik hiervoor in therapie ga, maar als men nooit een heel duidelijke analyse heeft kunnen maken van het echte probleem dan zijn de voorgestelde behandelingen meestal ook wel geen duurzame oplossing.

Je moet het ook ergens willen want het kost allemaal tijd en geld. Vandaag een half dagje vrij genomen voor een Whole Body Botscan op de dienst nucleaire geneeskunde van het AZ Aalst.  U weet wel, zo een scan waar men ieder vezeltje van je lichaam kan analyseren. Eigenlijk had ik dat al veel eerder moeten doen. Onlangs kwam ik een stukje lectuur tegen dat men bij topsporters met identieke klachten meteen overgaat tot botscan omdat men uit ervaring heeft geleerd dat gewone CT scans geen probleem in beeld kan brengen.

‘t Is ook een kwestie van eens durven naar een andere arts te stappen voor een 2de opinie. Mijn huisarts is nen toffe pé en ik vertrouw die voor 100%, maar in dit geval had die al zijn troeven op tafel gelegd denk ik. Een whole body botscan, daar was die eigenlijk in al die jaren nog helemaal niet opgekomen. Zo zie je maar.

Aansluitend op de post van hieronder wil ik toch nog deze DJ eens in het verf zetten.

Bezoek die zijn MySpace eens en download die mixed tracks! ‘t Zijn echte bommen.