Deze morgen was ik al eerste op ‘t werk. Dat is de eerste keer in de 2 jaar dat ik hier werk dat ik zo iets mee maak.
En dan sta je daar voor de deur, hmm. Ik heb mijn badge mee, maar wat was de code voor het alarm nu terug? Damn. Ah wacht, I have it tattood on my ass. Loop ik vlug even het wc binnen, *drops tha pants*, en zit ik naar m’n kont te staren.
Damn, in het vervolg mag die de code wel in spiegelschrift tatoeëren. Hmm, is dat een 1 of een 7 daar? Ah, laten we een poging wagen.
*punsh*punsh*punsh*punsh*punsh*punsh* op het code klavier.
 Whiiiiiiiw, whiiiww, whiiiiww, whiiiw*
*f#ck* het zal een 1 geweest zijn. In het vervolg word het een papiertje in m’n portefeuille. De alarmcentrale belt de receptie op en gelukkig ken ik m’n eigen persoonlijk passwoord nog voor mondelinge bevestiging.
Een collega komt net binnen en schakelt het alarm uit net op het moment dat ik de telefoon in de haak smijt. “Ah, ik heb de verkeerde code ingeklopt. Dat was de alarmcentrale” zei ik als eerste reaktie.
“Ah ja, dat overkomt de beste. Maar zeg Fre…”.
“Ja?”
“Your fly is unzipped”
 *oeps*
————————————————
 Wat hebben we geleerd vandaag?
- Nooit een code tatoeëren op je kont en als je dat toch zou doen, laat het zetten in spiegelschrift en zorg er voor dat haargroei de leesbaarheid niet beperkt. (niet dat dat laatste een probleem is :p)
- Altijd je gulp controleren voor je uit het toilet vertrekt.
- Ik heb deze morgen precies nogal een ferme verbeelding, maar ik was wel degelijk als eerste binnen.